Side
Side was een antieke tussen de steden Antalya en Alanya, nabij de plaatsen Manavgat. Side was in een ver verleden de schuilplaats voor piraten en slavenhandelaren. Tegenwoordig is het vooral bekend als toeristische attractie en badplaats aan de Turkse Rivièra.
De historische binnenstad ligt op een schiereilandje van ongeveer 1 km lengte en 400 m breedte. In de hele stad zijn restanten van vroegere tijden te zien. Er zijn bijvoorbeeld restanten van een oude Griekse tempel, en een amfitheater te zien. In de 20-ste eeuw is het laatste deel van het oude aquaduct voorzien van een groot gat en wordt nu vaak gezien als oude Stadspoort, en zijn er andere oude huizen bewaard gebleven.
Side heeft zijn naam tevens geleend aan een type Anatolische granaatappel, een symbool voor overvloed en vruchtbaarheid.
Van Alanya centrum: 65 km, van Antalya centrum: 70 km

Het Romeinse theater ASPENDOS
Van oorsprong was dit onlangs gerestaureerde theater Grieks van opzet. In de 2e eeuw na Chr. werd het door Crespinus Arruntianus en Auspicatus Titianus verbouwd tot een Romeins theater. Het behoort samen met het theater van Orange in Frankrijk en Sabratha in Libië tot de best bewaard gebleven Romeinse theaters, welke zich opvallend van het Griekse type onderscheiden.
Het theater Aspendos draagt een legende met zich mee. Zo was er een koning van Aspendos die een dochter had met de naam Belkis. Alle jonge heren wilde graag met haar trouwen maar de koning wilde haar uithuwelijken aan een kunstenaar die van nut voor de stad zou kunnen zijn. Naar aanleiding van deze voorwaarden deden alle kunstenaars hun uiterste best zo ook een architect die het lange aquaduct bouwde. De koning was zeer onder de indruk van dit bouwwerk. Een andere architect had inmiddels het theater gebouwd en vroeg de koning om zijn aandacht. De koning bezocht het theater en eenmaal op de bovenste arcade hoorde hij een constant herhaling van de woorden “ de koningsdochter moet naar mij luisteren “. De koning zag in zijn directe omgeving niemand alleen de jonge architect die beneden rondliep.
De koning begreep direct dat de jonge man sprak en dit door de uitstekende akoestiek te horen was. De succesvolle bouw was de reden voor de koning om aan te geven dat deze succesvolle man diegene zou moeten zijn die met zijn dochter Belkis moet trouwen.
Openingstijden van Sagalassos : 10.00 - 17.00. Entree prijs: 10 YTL

Perge
De ruïnes van Perge liggen ongeveer 15 km ten oosten van Antalya bij het stadje Aksu en niet ver van het vliegveld.
De eerste bewoners (vermoedelijk Griekse kolonisten) vestigden zich omstreeks 1000 v. Chr. op een burchtheuvel (acropolis). De latere bewoners Lydiërs. Perzen, Seleuciden en Romeinen leefden in de vlakte, waar ze zich ook bezighielden met akkerbouw.
De bloeitijd van Perge begon in de tijd van de Seleuaden (afstammelingen van één van de veldheren van Alexander de Grote). Zij maakten van Perge een belangrijke garnizoensstad met een tempel voor Artemis. Uit die tijd dateert ook de poort van de binnenste stadsmuur, die in de Romeinse tijd werd uitgebreid tot de huidige vorm. De meeste gebouwen in Perge zijn gebouwd door de Romeinen, die de stad in 188 v. Chr. veroverden. Er zijn resten te zien van een groot theater voor 12.000 toeschouwers (op de bovenste rijen heeft u een goed overzicht van de ruïnes) met bijzondere marmeren reliëfs die betrekkin hebben op de theatergod Dionysus. een reusachtig stadion (235 m lang en 35 m breed), een marktplein en een 20 m brede, door zuilen geflankeerde straat met een goot in het midden, die leidt naar de acropolis.
Onbekend is waarom de betekenis van de stad na de komst van het chris- tendom afnam. De apostel Paulus vond de plaats nog belangrijk genoeg om er te prediken.
Openingstijden: 10.00 - 17.00  Van Alanya Centrum: 90 km en van Antalya Centrum: 15 km. Entree prijs: 10 YTL

Mamure Burcht ( Anamur )
Marmure Kalesi is een kruisvaarders burcht waarvan zowel de muren als de 36 torens nog overeind staan.Vele van de torens kunnen binnen beklommen worden. Het is machtig en imposant bouwwerk, met enorme gordijngevels die twee enorme binneplaatsen afschermen. In het midden staat een kleine moskee.
Al vanaf de 3de eeuw n. C. stond hier een fort in de 10de eeuw verrees de eerste versie van het huidige kasteel een geducht bolwerk van beruchte zeerovers. Sinds de 11de eeuw was het in bezit van de koningen van Armenië maar in 1226 werd de kust veroverd door de grote seldskoekse bouwmeester sultan Alleaddin Keykubat I die het bijna geheel afbrak en het weer opbouwde.Tussen 1300 en 1308 was het in handen van de emir van Karamanoglu, Mehmet Bey. De daarop volgende eeuw was het, het laatste steunpunt op het vaste land van de Lusignans, de kruisvaarders koningen van Cyprus die de titel zoniet het gebied van de koning van Armenië hadden toegeeigend. Aan het einde van de 15de eeuw viel het tenslotte in handen van de Ottomanen en het bleef in gebruik tot na de Eerste Wereldoorlog.

Konya
Konya is een stad in het zuidwestelijke deel van midden Turkije. De naam van Konya in het Romeinse Rijk was Iconium. De stad was al vele duizenden jaren eerder bewoond.Na de komst van Seltsjoekse Turken ontwikkelde  de stad zich als een belangrijk Islamitisch centrum, met name voor de soefi beweging. Eén van de dingen waar Konya vooral om bekend staat, zijn de dansende derwisjen, die lange tijd achtereen in dezelfde richting blijven draaien. Het Mevlana-museum is aan deze derwisjen gewijd. Tijdens het Ottomaanse Rijk dansten hier al derwisjen. Dit museum, een soort klooster, is genoemd naar de mystieke filosoof en dichter MevlanaJalal ad-Din, de stichter van de orde van de dansende derwisjen. Zijn graftombe is hier ook aanwezig. Om deze reden wordt de stad ook als een heilige plaats beschouwd en is het een soort bedevaartsplaats.Verder is Konya een universiteitsstad, en staat er in de stad zelf en in de regio tevens een aantal belangrijke moskeeën.

Mevlana Jelaleddin Rumi (1207-1273)
Mevlana, was een filosoof en mystieker van het Islam, maar was absoluut geen orthodoxe Moslem. Zijn leer spreekt zich uit voor een onbegrensde tolerantie, positieve argumentatie, goedheid, naastenliefde en bewustwording door liefde. Voor hem en zijn navolgers, zijn alle religies meer of minder waarheid.
Nog ver voor de Renaissance in Europa, predikte hij al voor het humanisme, en wilde de waarheid en Allah bereiken door liefde, dans en muziek. De Mevlevi orde is een sofisme (mystieke) benadering, ontstaan uit de leer van Mevlana, welke een grote invloed heeft op het Turkse denken en de Turkse kunst.
Volgens de Mevlevi orde, is het sofisme bedoeld om tot zichzelf te komen en zichzelf te vinden. Methoden welke tegen de menselijke natuur gaan, zouden niet mogen gebruikt worden om de waarheid te bereiken. De hoofdmethode om de waarheid te vinden is liefde en extase door dans. Met hulp van deze liefde moet je Allah vinden en jezelf reinigen van alles buiten Allah. Het universum wordt elke minuut opnieuw gecreëerd. De mensen die Allah niet kennen in de juiste betekenis, zullen slaven van deze wereld zijn, van goud en van zilver.Mevlana's werken zijn : Mesnevi, Divan-i Kebir, Mektubat.
Om de grote invloed van de Mevlevi orde op de maatschappij te breken, veranderde Ataturk in 1926, het centrum van de Mevlevi en de graftombe van Mevlana in Konya tot een museum.
Mevlana stierf op 17 december 1273 en werd in Konya volgens zijn wens in de Rozentuin van Alaaddin Keykubat begraven. Elke december op de dag van Mevlana's dood, Seb-i Arus (Bruiloftsdag) worden er ceremonieën door dansende Derwischen in Konya gehouden. Volgens Mevlana is de dag waarop je sterft, de dag dat je een wordt met Allah, daarom wordt zijn doodsdag, bruiloftsdag genoemd.

Sema (Applaus is uit den boze)
Als derwisjen dansen is een applaus uit den boze. Zij dansen immers alleen voor Allah.
De rituele dans, de sema, loopt volgens een vast patroon. De dansers houden de rechterhand iets omhoog om de hemelse zegen te krijgen, die vervolgens met de neerwaarts gehouden linkerhand wordt doorgegeven aan de aarde. De mannen dansen voortdurend in een enkele richting en geven de snelheid door te draaien op hun linkerhiel. Het is een fascinerend zicht: de rokken zwieren en zwaaien en het ziet er naar uit dat de dansers elk ogenblik van de grond kunnen loskomen. Driemaal dansen ze. Een eerste dans is gewijd aan de kennis van God, een tweede aan zijn aanwezigheid en een derde aan de eenheid van God.

Cappadocië
Eén van de mooiste gebieden van Turkije is Cappadocie. Het ligt in Midden-Anatolie, praktisch in het midden van Turkije. De natuur heeft hier in de loop van miljoenen jaren een wonderlijk landschap geschapen vol grillige rotsformaties.
Ongeveer 30 miljoen jaar geleden was Cappadocie het centrum van vulkanische activiteit. Eeuwenlange erosie heeft de vulkanische as bewerkt, en zo zijn diepe kloven en dalen uitgesleten. Op deze manier zijn ook de wonderlijke kegels, de fairy chimneys, ontstaan. De oorspronkelijke bewoners van dit gebied ontdekten dat de grond relatief zacht was, en hebben in de grond hun huizen uitgehakt.
U vindt hier huizen, stallen en kerkjes, allemaal uitgehakt in een relatief zacht gesteente genaamd tufsteen. Er zijn zelfs complete ondergrondse steden waar zo'n 20.000 mensen gewoond hebben!