Zwarte Zee kustgebied, Turkije
Sumela klooster
Beroemde eeuwenoude Byzantijnse Sumela klooster dat spectaculair tegen een steile bergwand is aangeplakt, bevindt zich in Noord-Turkije,
Het Sümela klooster staat tegen een rotswand tegen in het Zigana gebergte, in het district Maçka in de Turkse provincie Trabzon. Het complex ligt op een hoogte van zo'n 1200 meter, in het nationale park Altýndere en is een van de belangrijkste toeristische attracties van de regio. Het klooster werd gesticht in het jaar 386 na Christus tijdens het bewind van keizer Theodosius I en raakte enige tijd later in verval, tot het in de 6e eeuw onder keizer Justinianus I werd herbouwd. In latere jaren, ook ten tijde dat het gebied onder Ottomaanse heerschappij viel, werd het complex verder uitgebreid.
Ani, de stad der duizend kerken.
De stad Ani is een Armeense ruïnestad in Noord Oost-Anatolië in Turkije. in de 5e eeuw werd de stad Ani op een 1338 meter hoog plateau gebouwd, aan de huidege grens met Armenië. De stad wordt grotendeels omringd door een dieper liggende rivier. In de 10e eeuw, in 961 werd de stad de hoofdstad van Armenië. Dit was de glorietijd van de stad. Ani had toen tussen de 100.000 en de 200.000 inwoners en in deze tijd werden ook de meeste kerken gebouwd. In 1045 viel de stad in handen van het Byzantijnse Rijk en kwam in 1064 onder controle van de Seltsjoeken. Hierna werd de stad nog meerdere malen door verschillende heersers veroverd. In 1239 werd de stad ingenomen door het Mongoolse Rijk.In 1319 werd Ani getroffen door een aardbeving, waarna de stad langzaamaan verlaten werd.
Cappadocië
Het wonderlijke landschap van Cappadocië ligt ligt in het midden van Turkije met zijn bizarre rotsformaties, grotwoningen, rotskerkjes en kloosters. Dit is één van de mooiste streken van Turkije en een waar paradijs voor wandelaars, natuurliefhebbers en cultuurminnaars. Hier kun je eindeloos ronddwalen door de schaduwrijke valleien en smalle kloven, genieten van de mooie natuur, de rust en de ruimte. Je zult je blijven verbazen over de grillige vormen die de natuur aan kan nemen. Tijdens de wandelingen schieten hagedisjes voor je voeten weg en de kans is groot dat je schildpadden, steenmarters en vosjes ziet. De groene waterrijke valleien met hun gevarieerde flora, trekken ook vele bijzondere vogels zoals de Hop, Wielewaal en Nachtegaal.
Dit verrassende sprookjesachtige gebied is miljoenen jaren geleden ontstaan als gevolg van de uitbarstingen van verschillende vulkanen. De belangrijkste van die, inmiddels al lang gedoofde vulkanen, zijn de Erciyes Dagi bij Kayseri en de Hasandagi bij Aksaray. Zij zorgden ervoor dat het landschap bedekt werd met een dikke laag as en lava. De as werd samengeperst tot het zachte tufsteen en is in de loop der tijden door rivieren, wind, regen en sneeuw uitgesleten tot de meeste fantastische vormen in een veelvoud aan kleuren. Waar grote basaltblokken lagen, bleef het onderliggende zachte gesteente echter gespaard en zo ontstond het betoverende woud van metershoge tufsteenkegels in de vorm van paddestoelen, feeënschoorstenen en puntmutsen .
De mens zorgde voor de verdere vorming van het landschap. De oermensen ontdekten al dat ze uit het zachte tufsteen gemakkelijk holen konden hakken, latere immigranten zoals de Hittieten, de Frygiërs en de Perzen volgden hun voorbeeld. Het bleef niet alleen bij woningen; er werden zelfs hele ondergrondse steden, tot wel 12 verdiepingen, uitgehouwen, waar de mensen zich schuil konden houden voor hun vijanden. De Christenen die zich vanaf de 2 e eeuw na Chr. in Cappadocië vestigden, maakten hier dankbaar gebruik van tijdens de
vervolging door de Romeinen en later tijdens de Arabische invallen. Zelf lieten de Christenen ook hun sporen achter; zij hakten ontelbare kerken en kloosters uit de rotsen. De wanden werden versierd met geometrische afbeeldingen en later ook met kleurrijke fresco's die verschillende taferelen uit de bijbel uitbeelden. Het merendeel van de kerkjes en kloosters is tot op de dag van vandaag bewaard gebleven. Verscholen in het groen wachten zij op de toevallige voorbijganger.
Cappadocië is een vruchtbaar gebied, tussen de tufsteenkegels vind je kleine oases met fruitbomen, groentetuinen en wijngaarden. Van de druiven worden de bekende wijnen uit deze streek geproduceerd, een traditie die tot christelijke tijden terugvoert. Het stadje Ürgüp is momenteel één van de grootste
wijnproducenten van de streek. Hier kun je verschillende wijnfabrieken bezoeken en natuurlijk de wijnen proeven. In oktober wordt het jaarlijkse wijnfestival gehouden.
Vulkanen
Er zijn geen historische gegevens van de aktiviteiten van de vulkanen (en ze zullen zeker Uw vakantie niet bederven), maar er zijn drie gedenktekens.
Waarschijnlijk zijn deze gemaakt door mensen die uit overlevering hebben gehoord van uitbarstingen. Eén van de muurschilderingen van Catal Hoyuk (dat overigens één van de oudste muurschilderingen is, uit de archeologie) laat een uitbarsting zien. Als ook een oude gegraveerde munt uit Caesarea (Kayseri). De overblijfselen van een Perzische tempel gewijdt aan het vuur van de vulkaan Ercigis, laten zien dat deze vulkaan ooit als heilig werd beschouwd.
Het heeft miljoenen jaren geduurd voordat de as van de vulkanen zich heeft gevormd tot een steenlaag. Deze as-laag is op sommige plaatsen weer bedekt door een laag basalt. Uiteindelijk breekt de basaltlaag en onder invloed van weer en wind, liep het regenwater door de scheuren om zo langzaam de onderliggende laag uit te slijten. De natuurlijke effecten van warm, koud, regen en wind, zorgen ervoor dat de kegelvormige rotsen ontstaan met een deksteen van basalt. Deze worden door de Turken de "sprookjes schoorstenen" genoemd.
Daar waar het basalt geen bescherming biedt, ontstaan valleien. Die weer veranderen in kloven. De kloven van Ihlara en Soganli zijn bijzonder fraaie voorbeelden. De Ihlara kloof is op sommige plaatsen 350m (650 ft.) diep.
De valleien zijn beschut en vruchtbaar met een gematigd klimaat. De steenlaag is gemakkelijk te bewerken en zorgt al duizenden jaren voor woonruimte en opslagkamers. Zowel boven als onder de grond. Ondanks de stijgende aantallen bezoekers, is Cappadocië nog steeds een thuis voor vele kleine boeren. Deze zijn nog dagelijks te zien op hun velden en rijdend op hun ezels op weg naar hun grotwoningen.
Underground Steden
Niemand weet precies wanneer de ondergrondse steden van Cappadocië zijn ontstaan.
Misschien in de tijd van de Hittieten of op zijn laatst in de 6e eeuw A.D. Er zijn zeker steden uit 500 B.C. Ze worden genoemd door de Atheense historicus Xenophon in de 4e en 5e eeuw B.C. Er zijn tot op heden 36 ondergrondse steden ontdekt waarvan enkele zeer recent. Ook verondersteld men dat de meeste ondergrondse steden onderling met elkaar zijn verbonden. Maar het is moeilijk om deze verbindingen bloot te leggen.
De grond bestaat uit vulkanisch gesteente. Cappadociërs hebben grote steden gecreëerd die van boven de grond niet zichtbaar zijn. Ze maakten luchtkanalen tot 85 m. diep in de rotsen en ze maakten horizontale tunnels in alle richtingen en op verschillende nivo's. Ze hakten een systeem van trappen en tunnels om alle lagen te verbinden met het oppervlak. Ook maakten ze kamers, badkamers, keukens, opslagruimtes, wijnkelders, kerken, grafplaatsen enz. In tijden van gevaar rolden ze grote ronde stenen voor strategische doorgangen. Ingangen aan het oppervlak werden gecamoufleerd. Tegenwoordig worden in moderne huizen nog steeds tunnels aangelegd naar ondergrondse plaatsen en deze worden dan weer gebruikt als kelders.
De ondergrondse stad Derinkuyu.
De ondergrondse stad Derinkuyu, dat "put" betekend, is net als Kaymakli een van de grootste steden. Het werd geopend in 1965. De stad is 70-85m diep en heeft 53 luchtschachten. Het originele ventilatie-systeem werkt nog steeds opvallend goed. Aan mensen die last hebben van engtevrees en beperkte bewegelijkheid is het niet aan te raden om naar binnen te gaan. Daar grote delen gehurkt moeten worden afgelegd. De eerste twee verdiepingen onder het oppervlak waren bedoeld als school (met twee lange stenen tafels), doopplaats, keuken, opslagruimte, woonruimte, wijnkelder en stallen. De 3e en 4e verdieping waren tunnels en bevatten. plaatsen om wapens op te slaan. De laatste verdieping heeft waterputten, verborgen doorgangen, een kerk, grafplaatsen en een biechtplaats.
Goreme
Een paar kilometer ten westen van Urgup ligt het kleine plaatsje Goreme.
Hier kun je een complex van kerken en kapellen, bedekt met fresco's, bezoeken. Alles uitgehakt in de rotsen. De meeste kapellen dateren uit de 10e tot en met de 13e eeuw A.D. De meest bezochte plaatsen zijn de Elmali Kilise (kerk met appel), Karanalik Kilise (donkere kerk), Carikli Kilise (kerk der sandalen) en Yilani Kilise (slangenkerk). De plaats Göreme zelf bevindt zich midden in een vallei van kegels en schoorstenen. Enkele cafe's, restaurants en pensions zijn uitgehakt uit de rotsen. Goreme is tegenwoordig beschermd als openluchtmuseum. De rotskerken , kapellen en huizen duiden erop dat Goreme een grote religieuze nederzetting was sinds de 9e eeuw A.D.
Algemeen![](http://www.larareizen.nl/images/default/space.gif"){kind=small}
